Avonturen op Sumatra

Selamat Siang!

Aangezien we bij ons vorige verslag helaas geen foto’s konden uploaden, deze keer ook de foto’s van Bangkok & Maleisië (zie: http://www.flickr.com/photos/lieshans/sets/)

Juf Liset

Deze keer een verslag vanuit Indonesië….

Na aankomst met de ferry in Dumai, Sumatra proberen we visa te krijgen voor 60 dagen, helaas zijn de regels net aangepast, en ondanks diverse pogingen om de douane om te kopen, krijgen we niet meer dan 30 dagen om dit enorme land te bekijken.

Aangekomen in Dumai zien we dat dit geen stad is om lang te blijven, en dus besluiten we dezelfde avond nog de nachtbus te nemen naar het Tobameer (Danau Toba, grootste meer van Zuidoost Azie).

Voordat we ’s avonds deze bus nemen, wordt ons gevraagd door een leraar of we ’s middags op zijn school engelse les willen geven aan zijn leerlingen. Na zo’n 3 uur kletsen met de locals begrijpen we dat deze leraar een makkelijke baan heeft en iedere dag toeristen overhaalt om naar zijn schooltje te komen. Na het maken van enorm veel foto’s voor het klassenboek worden we keurig door de studenten met de brommer afgezet bij het busstation.

Juf Liset op de brommer

In de bus wordt ons al snel duidelijk dat de chauffeur liever coureur had willen worden, inhalen in de bocht, en midden in de nacht over donkere wegen scheuren, alles mag! Na deze ‘prettige rit’ van bijna 12 uur nemen we de ferry richting het eiland Samosir dat midden in het Tobameer ligt.

De ferry op het Tobameer

Op het eiland zijn veel bergen, rijstvelden en ook enkele koffieplantages. We verblijven we in het kleine dorpje TukTuk, hier vinden we een super hotel, kamer met uitzicht op het meer voor € 3,50 , niet slecht!

Uitzicht vanaf balkon, 24 uur beschikbaar voor drieeneenhalve euro!

Op Tuk Tuk merken we al snel dat we samen met zo’n 8 andere toeristen op het eiland zijn….niet echt veel wanneer je bedenkt dat het hele dorp zijn inkomsten haalt uit het toerisme…We huren meerdere dagen een scooter en zien ontzettend veel armoede onder de bevolking, die toch ontzettend vrolijk naar je blijft zwaaien en lachen.

De eerste avond komen we een groep locals met gitaar tegen die graag wat jungle juice met ons willen drinken… De hele avond zingen we Batak nummers met ze, en trakteren we ze op biertjes, prima alternatief op een kroeg-loos eiland!

Zingen in het lokale Batak dialect wordt bloedserieus genomen!

Om onze kookkunsten te verbeteren besluiten we een cursus indonesisch koken te doen.

Verder bezoeken we het Batak museum, waar ook een show wordt gegeven met traditionele dansen.

Liset is gek op Batak line-dance met bejaarde Amerikanen….

Hans geeft een solootje ‘tribal’ stijl weg…

Na 5 dagen besluiten we om naar Pulau Nias te gaan. Eerste een paar uur met de bus naar Sibolga. ’s Avonds nemen we de ferry vanuit Sibolga naar Pulau Nias. De ferry doet er zo’n 12 uur over, dus besluiten we om eens lekker uit te pakken en trakteren onszelf op een luxe cabine…denken we. Aangekomen bij ‘ het cruiseschip’ blijkt het een houten boot, vol kakkerlakken en de smerigste kamer ooit… wel hebben we een prachtig uitzicht op de zee…door een raam ter grootte van een…Liset d’r hoofd… Maar denken we, als deze reis erop zit, zitten wij op een bounty eiland met witte stranden, kokosbomen en felblauwe zee….

De ‘ferry’….

…met onze luxekajuit…

Dat blijkt nogal tegen te vallen, en bij aankomst blijkt dat de effecten van de tsunami, en een aardbevingen enkele maanden later groter zijn dan verwacht. Het eiland is totaal uitgestorven, op zo’n 40 hulporganisaties na. Na de rampen in 2004 is het eiland gekanteld en aan onze kant (Lagundri Baai) bijna een meter omhoog gekomen. Het strand is er niet meer, maar wel is al het koraal nu droog komen te liggen.

Koraal dat twee jaar geleden onderwater lag…

Na deze indrukwekkende ervaring vertrekken we met een proppervliegtuig naar Medan, en daar per vliegtuig naar Jakarta.

Papa delta…..

Dit schrijven we vanuit Jakarta, onze avonturen op Java komen de volgende de keer….