Op een van de laatste dagen op Ko Tao hebben we besloten dat terugvliegen voor mietjes is..!! Als je met de trein helemaal van Amsterdam naar zuidoost Azie bent gegaan, is het toch wel zo netjes om ook weer met de trein terug te gaan toch? Deze keer niet met de Transsiberie Express, maar een deel van de zijderoute volgend vanaf Xi’an (China) door Kazakhstan heen…maar eerst van Ko Tai naar Bangkok!

Meer onderwaterfoto’s, deze keer vanuit een dierenwinkel in Hong Kong!

Voor deze reis moesten wel weer een aantal visa geregeld worden, namelijk voor China, Kazakhstan en Rusland. Deze zijn het snelst en eenvoudigst te krijgen in Hong Kong, vandaar dat we na een aantal dagen Bangkok naar Hong Kong zijn gevlogen.

Naast het regelen van de visa hebben we in Hong Kong met name gegeten, gedronken en alvast warme kleren gekocht voor de komende reis. Ook natuurlijk even op de vogeltjesmarkt en langs de goudvissenwinkels gelopen.

Met name dus eten in Hong Kong!

Vanuit Hong Kong hebben we de trein gepakt naar Xi’an in China. Dit is de stad van het terracottaleger waar we vorig jaar november ook al zijn geweest. Het is er nu alleen een graadje of 20 kouder! Nog steeds in het kader van het chinese nieuwjaar (lentefestival) werd hier nog flink wat vuurwerk afgestoken!

Boem!

Na Xi’an zullen we naar Ürümqi in het noordwesten van China vertrekken. Deze stad ligt vlakbij de grens met Kazakhstan.

Alle foto’s zijn natuurlijk weer te bewonderen op: http://www.flickr.com/photos/lieshans/sets

Tot snel…!

Deze keer een bericht uit het prachtige Thailand……

Blub blub…..

Na een paar heerlijke weken op Bali zijn we via Kuala Lumpur richting Thailand afgereisd. In Kuala Lumpur hebben we samen met Rutger en Sharmini weer een zeer gezellig weekend doorgebracht…

Vanuit Kuala Lumpur hebben we de nachttrein richting Surat Thani gepakt, om daar per boot naar het eiland Ko Tao af te reizen.
Ko Tao ligt aan de oostkust van Thailand vlakbij de grotere eilanden Ko Pha-Ngan en Ko Samui.

Zwaar leven….

Op Ko Tao hebben we ons ‘PADI open water’ brevet gehaald, en momenteel zijn we bezig met onze ‘Advanced Course’, wat inhoud dat we onder andere een nachtduik, navigatieduik, 30 meter duik en ‘haaien’ duik doen.
Natuurlijk kunnen jullie onze onderwater ervaringen bekijken op de volgende link….

http://www.flickr.com/photos/lieshans/sets/

Heeft even geduurd dit, maar ja, wij zijn ook wel eens toe aan rust…! Het internet in Indonesie is niet al te snel, en het strand in Bali is te verleidelijk…

Allereerst staan er flink wat nieuwe foto’s op onze fotopagina (zie: http://www.flickr.com/photos/lieshans/sets/), kijk en geniet!

dansen, dansen, dansen, op de vulkaan..!

De vorige keer hebben we verteld dat we met een propellervliegtuig richting Jakarta zijn gevlogen. In Jakarta hebben we weining bijzonders gedaan: de nieuwe ‘James Bond’ gezien (of beter: James Blond, dat kan toch niet zo’n kerel…waar zijn de tijden van Sean en Roger?), en in een foute discotheek ons best gedaan om geen drugs in ons drankje te krijgen. Na enkele dagen in Jakarta zijn we met de trein richting Bandung gegaan (Hallo, Bandoeng, “Ja moeder, hier ben ik”, “Dag lieve jongen,” zegt zij, met een snik).

Bandung is een middelgrote stad met een gezellig centrum, inclusief de meerdere nederlandse barretjes waar je je weer te buiten kunt gaan aan bitterballen en stamppot. Natuurlijk zijn wij niet zo toeristisch en hebben wij ons netjes aan ons rijstdieet gehouden.

In de omgeving van Bandung hebben we een bezoek gebracht aan de Tangkuban Perahu vulkaan (ook wel de ‘drive-in’ vulkaan genoemd omdat je met de auto naar de top kunt rijden). Maar wij zijn geen mietjes en hebben alles te voet gedaan, een flinke klim naar de top, maar zeker het uitzicht waard.

Na Bandung hebben we de trein richting Yogyakarta genomen, het culturele centrum van Java. In Yogyakarta hebben we het Kraton bezocht, het paleis van de huidige Sultan, de zoon van Sultan Henkie. Henkie heeft blijkbaar deze naam gekregen van Wilhelmina tijdens zijn studententijd in Nederland. Daarna zijn we naar een batikatelier gegaan waar we een aantal batikschilderijen hebben gekocht.

Batikmevrouw

Na een tijdje zoeken is het ons ook gelukt om in Yogyakarta een (verzekerde) auto te huren zodat we Java op eigen houtje konden gaan bekijken. Met de auto hebben we een aardig gedeelte van het oosten van het eiland bekeken.

Borobudur, even Boedha aanraken voor een beetje geluk…

Op de eerste dag hebben we de Borobudur bezocht, een indrukwekkende Boeddistische tempel.

Na dit bezoek zijn we in een paar dagen door het oosten van Java gereden om daar het Bromogebergte te bezoeken. De hoofdattractie is hier een bezoek aan de vulkaan. Dit betekent dus om 02.15 ‘s nachts opstaan, om met een jeep door hevige mist naar het uitkijkpunt te gaan. Daar aangekomen bleken we niet de enige toeristen op Java te zijn, want uit het niets stonden daar hordes naar de zonsopgang te kijken. Een prachtig gezicht dat, zoals jullie kunnen zien, goede kodak momenten heeft opgeleverd (zie ook eerste foto bovenaan). Na dit uitkijkpunt zijn we met de jeep richting vulkaan gegaan, om ons daar per paard (tja, op dat tijdstip ook nog een berg beklimmen is iets te sportief) de berg op te gaan, voor wederom een verbluffend uitzicht.

zo vroeg en dan al zo fotogeniek !

Aangezien dat vroege opstaan Hans zo goed beviel zijn we daarna, via de Prambanan, hindu tempel die helaas door de aardbeving van 2006 niet goed toegankelijk was, richting centraal Java gereden om de Merapi vulkaan te bekijken.

Prambanan, het was een prachtige Hindu tempel… (nee, geen Photoshop)

De Merapi is een zeer actieve vulkaan, welke tijdens zijn laatste eruptie in mei 2006 aan twee mensen het leven heeft gekost. Aangezien de Merapi zeer actief is wordt er volop gemonitord en zijn er 4 fases van alertheid. Op het moment van ons bezoek gold er fase 2, wat betekent dat de berg regelmatig kleine erupties heeft en er meer activiteit dan normaal wordt gemeten!

Wederom mocht Hans weer om 02.00 zijn warme bed uit, deze keer geen luxe jeep maar een heftige klim door de pikdonkere jungle! Onze gids, een van de weinigen die toegestaan is in het gebied wanneer fase 2 actief is, stond in continue verbinding met de observeerders van de vulkaan. Tijdens ons bezoek komt er ongeveer iedere 20 minuten lava uit de vulkaan, maar deze rode lava is alleen zichtbaar in het donker, en rond 04.00 hebben we het geluk om dit te kunnen zien (sorry, met onze slaperige hoofden vergeten we hiervan een foto te maken).

Merapi met klein plukkie eruptie!

Hierna klimmen we naar het uitkijkpunt om getuige te zijn van een eruptie, op dat moment vertelt de gids ons dat we ons moeten klaarmaken om naar beneden te rennen i.v.m. met een mogelijke uitbraak! Onze Java-vulkaan-tour was dus volmaakt, dit was de spanning waar we op zaten te wachten!

Na deze geweldige trip zijn we weer teruggekeerd naar Yogyakarta waar we na een paar dagen het vliegtuig richting Kuala Lumpur, Maleisie hebben genomen. Op 30 December kwamen we aan in KL. Hier zijn we bij Rutger en Sharmini verbleven. KL is natuurlijk geen verkeerde plek om het nieuwjaar in te luiden!

Gelukkig Nieuwjaar!

Anderhalve week later, vele potjes monopoly en glaasjes Jonge Jenever verder stappen we op het vliegtuig richting Bali.

Jonge mannen…uh…jenever

Op Bali aangekomen, merken we als snel dat het toerisme hier stukken beter is dan op Sumatra en Java. We beginnen in Sanur, een badplaats in het noorden met een prachtig strand. Nadat we helemaal uitgerust zijn huren we een auto en gaan richting Ubud, het culturele centrum van Bali. Hier bezoeken we een Balinese dansshow wat erg mooi is en begeleid wordt door het damesorkest van Ubud.

Hans en zijn danskonijntjes…

Ook bezoeken we het Monkey Forest, waar Hans wat nieuwe vriendjes maakt en we onze camera en portomonnee goed in de gaten moeten houden…

Maar papa, wat heeft u een grote….

Na Ubud richting Amed, wederom een kustplaats. Hier hebben we het geluk om tegen een zeer gunstige prijs in een prachtig hotel te verblijven. Amed is een goede plek om te snorkelen, en behalve veel tropische vissen zien we ook een oud Japans schip uit de Tweede Wereldoorlog dat daar op de bodem ligt.

De komende 2 weken zullen we nog op Bali doorbrengen, om daarna via Kuala Lumpur
waarschijnlijk richting Thailand en Laos te gaan…

Hopelijk gaat in Nederland alles goed, we hebben gehoord dat het behoorlijk stormt! Maken jullie je over ons geen zorgen, de zon schijnt lekker….

Aangezien we bij ons vorige verslag helaas geen foto’s konden uploaden, deze keer ook de foto’s van Bangkok & Maleisië (zie: http://www.flickr.com/photos/lieshans/sets/)

Juf Liset

Deze keer een verslag vanuit Indonesië….

Na aankomst met de ferry in Dumai, Sumatra proberen we visa te krijgen voor 60 dagen, helaas zijn de regels net aangepast, en ondanks diverse pogingen om de douane om te kopen, krijgen we niet meer dan 30 dagen om dit enorme land te bekijken.

Aangekomen in Dumai zien we dat dit geen stad is om lang te blijven, en dus besluiten we dezelfde avond nog de nachtbus te nemen naar het Tobameer (Danau Toba, grootste meer van Zuidoost Azie).

Voordat we ‘s avonds deze bus nemen, wordt ons gevraagd door een leraar of we ‘s middags op zijn school engelse les willen geven aan zijn leerlingen. Na zo’n 3 uur kletsen met de locals begrijpen we dat deze leraar een makkelijke baan heeft en iedere dag toeristen overhaalt om naar zijn schooltje te komen. Na het maken van enorm veel foto’s voor het klassenboek worden we keurig door de studenten met de brommer afgezet bij het busstation.

Juf Liset op de brommer

In de bus wordt ons al snel duidelijk dat de chauffeur liever coureur had willen worden, inhalen in de bocht, en midden in de nacht over donkere wegen scheuren, alles mag! Na deze ‘prettige rit’ van bijna 12 uur nemen we de ferry richting het eiland Samosir dat midden in het Tobameer ligt.

De ferry op het Tobameer

Op het eiland zijn veel bergen, rijstvelden en ook enkele koffieplantages. We verblijven we in het kleine dorpje TukTuk, hier vinden we een super hotel, kamer met uitzicht op het meer voor € 3,50 , niet slecht!

Uitzicht vanaf balkon, 24 uur beschikbaar voor drieeneenhalve euro!

Op Tuk Tuk merken we al snel dat we samen met zo’n 8 andere toeristen op het eiland zijn….niet echt veel wanneer je bedenkt dat het hele dorp zijn inkomsten haalt uit het toerisme…We huren meerdere dagen een scooter en zien ontzettend veel armoede onder de bevolking, die toch ontzettend vrolijk naar je blijft zwaaien en lachen.

De eerste avond komen we een groep locals met gitaar tegen die graag wat jungle juice met ons willen drinken… De hele avond zingen we Batak nummers met ze, en trakteren we ze op biertjes, prima alternatief op een kroeg-loos eiland!

Zingen in het lokale Batak dialect wordt bloedserieus genomen!

Om onze kookkunsten te verbeteren besluiten we een cursus indonesisch koken te doen.

Verder bezoeken we het Batak museum, waar ook een show wordt gegeven met traditionele dansen.

Liset is gek op Batak line-dance met bejaarde Amerikanen….

Hans geeft een solootje ‘tribal’ stijl weg…

Na 5 dagen besluiten we om naar Pulau Nias te gaan. Eerste een paar uur met de bus naar Sibolga. ‘s Avonds nemen we de ferry vanuit Sibolga naar Pulau Nias. De ferry doet er zo’n 12 uur over, dus besluiten we om eens lekker uit te pakken en trakteren onszelf op een luxe cabine…denken we. Aangekomen bij ‘ het cruiseschip’ blijkt het een houten boot, vol kakkerlakken en de smerigste kamer ooit… wel hebben we een prachtig uitzicht op de zee…door een raam ter grootte van een…Liset d’r hoofd… Maar denken we, als deze reis erop zit, zitten wij op een bounty eiland met witte stranden, kokosbomen en felblauwe zee….

De ‘ferry’….

…met onze luxekajuit…

Dat blijkt nogal tegen te vallen, en bij aankomst blijkt dat de effecten van de tsunami, en een aardbevingen enkele maanden later groter zijn dan verwacht. Het eiland is totaal uitgestorven, op zo’n 40 hulporganisaties na. Na de rampen in 2004 is het eiland gekanteld en aan onze kant (Lagundri Baai) bijna een meter omhoog gekomen. Het strand is er niet meer, maar wel is al het koraal nu droog komen te liggen.

Koraal dat twee jaar geleden onderwater lag…

Na deze indrukwekkende ervaring vertrekken we met een proppervliegtuig naar Medan, en daar per vliegtuig naar Jakarta.

Papa delta…..

Dit schrijven we vanuit Jakarta, onze avonturen op Java komen de volgende de keer….

We zijn op het moment van schrijven op Sumatra, Indonesie, terug in de tijd van het oude inbelmodem. Door deze langzame, en tevens dure verbinding moeten jullie het deze keer stellen zonder foto’s. We beloven dat we dat bij het volgende verhaal ruimschoots goedmaken.

Na drie weken China was het tijd om dit enorme land weer te verlaten, en richting Maleisië te gaan voor de bruiloft van Rutger en Sharmini.

Vanuit China zijn we eerst naar Bangkok gevlogen, om alvast een beetje te wennen aan de warme temperaturen en het heerlijke eten, en vanuit daar per trein naar Maleisië af te reizen.

In Bangkok verbleven we in een hostel in een zijstraat van de welbekende Khoa San Road, dit is het gebied waar de meeste toeristen verblijven, dus volop vermaak….

Aangezien het eten in Thailand heerlijk is, hebben we ons weekend in Bangkok daar ook maar aan gewijd en enorm genoten van alle heerlijke curry’s, Tom Yam soepen en verse vruchtensappen. We zijn intussen al zo ingeburgerd dat een lekkere noodle (Pad Thai) er prima ingaat als ontbijt!

Vanuit Bangkok zijn we met de trein en ferry naar Langkawi, Maleisië gereisd, waar de bruiloft van Rutger en Sharmini plaatsvond. Niet alleen wij, maar nog veel andere nederlandse vrienden zijn overgevlogen uit Nederland, Spanje, Engeland en Amerika.

Er is natuurlijk geen betere locatie voor een paar mooie avonden!

Hans was de ceremoniemeester op de bruiloft, en ondanks wat zweetdruppeltjes liep alles perfect en was het een prachtige ‘beach-wedding’ ! Na het serieuse gedeelte en een heerlijk diner, op je blote voeten dansen op het strand met een cocktail…..

 Na deze enorm ‘inspannende dagen’ zijn we samen met Ivonne, Meeuwis en Fritz (Ivonne is 6 maanden in verwachting, en hun baby heeft als projectnaam Fritz), via het eiland Penang, richting de Cameron Highlands gereden. Allereerst met de boot van Langkawi naar Georgetown, Penang waar we de volgende dag een auto hebben gehuurd.

De Cameron Highlands staan door de hoogte bekend zijn koele klimaat en theeplantages, wat natuurlijk een bezoekje waard is.

Daarnaast zitten er veel aardbeijenplantages en ‘animal farms’ . Deze ‘animal farms’ dienen echter niet vergeleken te worden met een soort kinderboerderij, nee dit is het echte werk…

Hans en Yvonne blijken behoorlijk moedig en al snel lopen er enorme kevers, kameleons, sprinkhanen en zelfs schorpioenen over hun armen! Gelukkig is er ook een vlindertuin waar Liset weer kan bijkomen van haar ‘insecten fobie’ …

De beste ontdekking was naast de wandelende tak, het wandelende blad (of zoals de locals het zeggen; ‘lalellende blad’).

Daarna zijn we doorgereden naar Melaka, en hebben we weer afscheid genomen van Ivonne, Meewis en die heerlijke wagen met airco…

Melaka is een oud vissersdorp, wat in 1641 nog 150 jaar in nederlandse handen is geweest. Er staat hier dan ook nog een ‘Stadthuys’ en oude VOC kanonnen

Inmiddels zijn we met de ferry van Melaka naar Dumai, Sumatra gevaren, maar dat is voor de volgende keer…

Fijne Sinterklaas!

Pingyao, autovrij en authentiek

Pingyao is een klein stadje binnen een stadsmuur die nog geheel intact is. De tijd heeft hier 1500 jaar stilgestaan, je voelt hier nog het echte oude China…We hebben hier wat rondgelopen, zijn op de fiets naar een tempel buiten de stad gegaan, hebben ons een paar handgemaakte chinese schoenen laten aanmeten en hebben met veel bier een nieuw kaartspel geleerd…Oh ja, voor het eerst waren we een bezienswaardigheid, chineesjes die met ons op de foto willen….

Vanuit Pingyao hebben we wederom een nachttrein gepakt naar Xi’an. Xi’an is een grote stad en is bekend om het Terracottaleger dat er in de buurt is. De eerste dag zijn we meteen naar het leger gaan kijken. De soldaatjes zijn te zien in drie verschillende overdekte hallen. Deze hallen zijn gebouwd over de originele vindplaats heen, ze zijn nog bezig met het uitgraven van bepaalde stukken.

Terracottaleger

De volgende dag zijn we met een tandem de stadsmuur (+/- 14km) overgefietst.

Tandems worden de nieuwe hit in Amsterdam…let maar op!

Vanuit Xi’an wilden we de trein pakken naar Shanghai, maar helaas waren alle kaarten al uitverkocht. We hebben toen maar een stad op de route gekozen en zijn naar Zhengzhou gegaan. Ook hier was het weer lastig om een treinkaartje naar Shanghai te krijgen. Bij een boekingskantoor lukte het wel, in ons beste chinees, 2 enkeltjes Shanghai. Maar toen we weer buiten stonden wisten we eigenlijk niet welk vervoermiddel we hadden geboekt…dat bleek een bus te zijn ipv een trein.

Nabij Zhengzhou hebben we de Shaolin Tempel bezocht, bekend als de plaats waar de monniken zijn begonnen met het ontwikkelen en beoefenen van Kung-Fu! Als Bruce Lee fan een niet te missen plek dus…Vooral de show was erg flitsend!

Geen ruzie mee krijgen…

In Zhengzhou merk je duidelijk dat je als witte buitenlander toch een beetje vreemd, en niet altijd welkom bent. Taxichauffeurs willen ons niet meenemen, mensen lachen je in je gezicht uit en in de bus terug van Shaolin naar Zhengzhou werd ons even medegedeeld dat we moesten opstaan zodat de chinezen die geen plek hadden konden gaan zitten….we hebben maar de domme tourist gespeeld en zijn blijven zitten.

Terwijl ik al een tijdje aan de dunne was, begon Liset in deze bus haar maag te legen in een plastic zak. We hebben ‘s avonds noodgedwongen de busreis naar Shanghai moeten uitstellen naar de volgende dag. De volgende dag de rit naar Shanghai in een bus met bedden….

Tukbus

‘s Avonds laat aangekomen in Shanghai, snel drankje en slapen. De volgende dag beetje door de stad gelopen en ‘s avonds cocktails gedronken in de Cloud 9 bar van het Grand Hyatt op de 87e verdieping van de Jinmao toren!

Drinkiedrankie op de 87e verdieping Uitzicht vanuit de bar

Vanuit Shanghai zijn we naar Xiamen gevlogen voor bijna dezelfde prijs als met de trein, maar dan in 1,5 uur ipv 27! In Xiamen zijn we meteen naar een klein eiland (Gulang Yu) 5 min varen met de ferry gegaan. Wat een heerlijke rust in vergelijking met Shanghai! Hier hebben we superverse vis gegeten en een beetje aangekloot….

Xiamen gezien vanaf het eiland

Vanuit Xiamen naar Bangkok gevlogen waar we inmiddels 2 nachten zijn en genieten van het warme weer en heerlijke eten, maar dat is voor de volgende keer…..

Ook nu weer zijn alle foto’s te zien op http://www.flickr.com/photos/lieshans/sets/

Deze keer netjes in groepen en op de juiste volgorde helemaal vanaf Amsterdam tot Xiamen!!

Het heeft even geduurd om een nieuw verhaal te plaatsen….Dit komt omdat onze site niet benaderbaar is vanuit China, deze wordt geblokkeerd. Waarschijnlijk vindt De Partij dat er te spannende dingen op staan beschreven waar de tere chinese zieltjes voor moeten worden beschermd….! Maar we hebben nu een manier gevonden om de chinese digitale muur te kraken…Hier komtie:

Klooster in Mongolie

Na een geweldige start van onze reis in Rusland, vertrok de trein richting Mongolie,
naar de hoofstad Ulan Bator. Gelukkig deze keer geen ‘smelly people’ in onze coupe, maar een fris ruikende belgische. Na een halve dag in de trein, veranderde het landschap geleidelijk aan van ‘grauw, oostblok’ naar een prachtige steppe natuur! Al snel besloten we dan ook, om langer dan gepland in Mongolie te verbijven, en in het
hostel hebben we een tour van 5 dagen door het binnenland van Mongolie geboekt.
Mongolie is een dun bevolkt land met maar 2.6 milj. inwoners. De eerste dag werden we opgehaald met een zeer ‘luxe minibus…’ (oude russische 4wd legerbus zonder startmotor, slingeren dus!), en vertrokken we voor de eerste 360 km.

Mongools landschap met onze rusbus

Na deze, vooral hobbelige, en prachtige rit kwamen we in ons eerste verblijf voor de nacht, een traditionele ‘ger’, een vilten tent op palen.

Een ger

Deze tenten worden nog steeds gebruikt door de nomaden in Mongolie, en is tegenwoordig zelfs vaak voorzien van een enorme schotel zodat er toch nog een beetje tv gekeken kan worden…

Aangezien het al aardig koud is in Mongolie, staat er een heerlijk kacheltje te
branden in de ger, en met een beetje geluk mag je die zelf opstoken met wat gedroogde mest…Gelukkig hadden we een aardige gids bij ons, die deze taak op zich nam, en ook nog eens heerlijke maaltijden voor ons maakte.

Het gebrek aan ‘westerse luxe’ werd ons vooral duidelijk toen we het toilet
bezochten, en nu ook begrijpen waar de term ‘shit-hole’ vandaan komt…

De tweede dag hebben we een Boeddhistisch klooster (zie foto boven) bezocht, en een traditionele ceremonie bijgewoond. Tijdens deze ceremonie wordt er door alle monniken gezongen, en hardop gelezen….

De tweede en derde nacht brachten we door bij een waterval. Deze ger lag aardig
afgelegen, en het landschap en de rust was dan ook erg indrukwekkend. Ook hebben we hier paardgereden en ‘s avonds de boel een beetje opgeleukt met de gebruikelijke
(deze keer mongoolse) wodka..

Mooigolie

De laatste dag zijn we naar de semi-gobi woestijn gereden (de gobi woestijn was iets
te ver weg). Wederom een verpletterend landschap, en na een stuk klimmen hadden we dan ook een prachtig uitzicht.

Prachtig uitzicht, jammer van Liset, knippen we later we bij…

Nadat we ‘s avonds flink wat vodka en erek (gefermenteerde paardenmelk) met de familie hadden gedronken, werden wij en onze twee nederlandse reisgenoten in de traditionele kleding gehesen. De baas leende zijn laarzen en riem uit, en Hans mocht zelfs zijn pijp roken. Een geweldige avond!

Helemaal ingeburgerd!

De laatste dag hebben werd afgesloten met een diner bij de familie van de
buschauffeur. In een piepklein huisje werden we getrakteerd op een enorme
hoeveelheid eten. De familie at niet mee, maar keek vanaf een afstand toe (waarschijnlijk de hele weekvoorraad er doorheen…).

Terug in Ulan Bator, is het na 5 dagen genieten van een heerlijke douche en wordt de
lokale karaoke bar nog bezocht…(die net zoals alle bars op zaterdagavond om 12 uur dichtgaat…)

De volgende dag vertrekken we vroeg met de trein. Deze keer naar het doel, Peking! Vanuit de trein zien we weer een subtiele omschakeling, en verandert het landschap langzaam aan. De volgende dag leggen we een prachtige route af, en rijdt de trein zelfs nog langs de Chinese Muur.

Ons hostel in Peking bevindt zich in een Hudong straat. Een Hudong is een soort
‘volksbuurt’ die bestaat uit smalle straatjes, echt een prachtige lokatie! Het duurt niet lang voordat we de eerste exemplaren van ‘uitdagend voedsel’ hebben gevonden. Op een lokale markt kun je genieten van ‘sate van levende schorpioenen, larven, hanenpoten, ‘shoarma van de maag’ en nog veel meer gerechten die we niet echt kunnen plaatsen…

Ook hebben we in Peking natuurlijk de ‘standaard’ plekken bezocht…De Verboden Stad en de Chinese Muur. De Verboden Stad is erg groot en mooi maar ook erg toeristisch en een beetjes ‘overgerestaureerd’. Maar voor een keizer blijft het een leuk optrekje zonder gezeik van het klootjesvolk aan je kop!

De Chinese Muur hebben we op een heel leuke manier bezocht. De meeste toeristen bezoeken de muur bij Badaling, maar daar wordt je belaagd door verkopers en struikel je over de mensen. Er zijn wel toegankelijke plekken die rustiger zijn, maar zo rustig als wij de muur hebben gezien was uniek, we waren met onze tourgroep de enigen…De tour heette de ‘Secret Wall Tour’, geboekt vanuit ons hostel. Na 2,5 uur rijden kwamen we aan bij een ongerestaureerd stuk, waar we zelf naar toe moesten lopen/klimmen/hijgen/kreunen. Dat was een flinke klim, de muur loopt namelijk over alle bergtoppen heen…!

Muur

Verder kwamen we onze bekende stapvriend Vu weer tegen waarmee we in Irkutsk al een leuke avond hebben gehad (en ja, ook nu had hij nog een flesje vodka over….). Op naar de plaatselijke disco, de ‘Rave of Night Disco Pub Dancing House’ (in het chinees waarschijnlijk een volkomen logische naam)! We hebben daar de chinesen weer wat danspasjes bijgeleerd (oh nee dat klinkt zo koloniaal, wij hebben wat chinese danspasjes geleerd…) en Hans heeft daar in het kader van zijn Asia Tour de tweede keer in Peking een plaatje opgelegd… De avond heerlijk afgesloten met schapennieren en kippenhartjes op een stokje…niks mis mee als je dronken bent….

Eergisteren de nachttrein vanuit Peking naar Pingyao gepakt….wat we daar allemaal hebben beleefd volgt later….

———–

Zoals jullie waarschijnlijk al gemerkt hebben kun je nu niet meer doorklikken op de foto’s. Daar hebben nu een aparte link voor: http://www.flickr.com/photos/lieshans/

Hier zijn alle foto’s te vinden in omgekeerde volgorde, begin dus bij de laatste pagina…

Tijdens de laatste dag in Moskou hebben we een bezoek gebracht aan het Kremlin.

Een van de Kremlin gebouwen

Vodka in Bilingual Cafe

Daarna hebben we flink ingeslagen bij de supermarkt, zodat we voldoende eten en uiteraard vodka hadden voor de treinreis van 4 dagen naar Irkutsk (Siberie). Bij de supermarkt hebben ze een uitgebreide collectie vodka, en de meeste flessen kosten zo’n € 1,50-€ 2,50, geen wonder dat de russen er dus wel pap van lusten…

Vodka collectie in de supermarkt

Om 23.25 vertrok onze trein vanuit Moskou richting Irkutsk. Vol spanning gingen we kijken wie er in onze coupe zou zitten…. Dat bleek een tegenvaller, aangezien het een jonge rus, Oleg, was die niet bekend bleek te zijn met deodorant, tandpasta en ook geen schone kleding had meegenomen, wat meteen bij binnenkomst al zeer duidelijk was. Oleg werd dus al snel omgedoopt tot Oleg Smoleg, en tijdens de reis rook onze coupe niet echt naar bloemetjes. Verder was hij ook dol op roomboter, aangezien er in 3 dagen een pakje doorheen ging.

Onze coupe met Oleg Smoleg

Goedemorgen!

Het uitzicht was de eerste twee dagen vrij saai, grauwe gebouwen en weinig variatie in het landschap. Daarna werd het gelukkig wat mooier. Het bleek toch wel erg lang te zijn om deze 5000 km in een keer af te leggen, en na 4 dagen waren we dan ook blij om weer uit de trein te mogen, en lekker te douchen!

Huisjes Sovjet stijl, heel gezellig…

Landschap wordt al wat beter

Aangekomen in Irkutsk op zoek naar ons hostel. Dat bleek nog niet zo makkelijk, aangezien er nergens iets aangegeven is. Uiteindelijk maar een deur aan de achterkant van een gebouw opengedaan, ook lekker Sovjet stijl, zie foto’s….

Entree hostel

Trappenhuis hostel

Irkutsk is een middelgrote stad met een gezellig centrum. Na het kille Moskou een echte verademing! De tweede dag in Irkutsk zijn we naar het Baikalmeer gegaan. Je kunt het niet echt meer een meer noemen, het is groter dan Nederland en Belgie samen! Onderweg naar het meer zijn we nog naar het ’Wooden Architecture Museum’ gegaan. Hier kun je zien hoe de architectuur van de houten huizen in Irkutsk zich in eeuwen ontwikkeld heeft. 

Houten huisjes…

Baikalmeer, drinkbaar water en vol met omul (lijkt op zalm)

Fotogeniek als altijd

Gezelige buurt in Listvyanka, bij Baikalmeer

Markt in Listvyanka met gerookte omul

In het hostel zitten voornamelijk reizigers die ook Irkutsk als tussenstop van hun treinreis hebben. Samen met de Deen Vu (vietnamese afkomst) gaan we flink aan de vodka, om daarna lekker te dansen in de lokale discotheek. 

Morgenvroeg stappen we in de trein naar Mongolie, waar we na een nacht zullen uitstappen in Ulan Bator.

Wordt vervolgd…

 In Duisburg hadden we een uurtje de tijd om de eerste vakantiebiertjes achterover te slaan….dat ging heel goed…Daarna zijn we op gestapt op de nachttrein direct naar Moskou. Waar iedereen in redelijk luxe coupe zat naar Warschau, zaten wij meteen al in de enige coupe oostblokstijl, de coupe naar Moskou. Communistische klapbedden, 10 minuten over de grens met Nederland!

Op donderdagochtend gingen we op zoek naar de restauratiewagen, helaas…deze was net afgekoppeld in Warschau…Dus de resterende dag hebben genoten van de Bifiworstjes en Wasacrackers uit de verrassingszak van Liset. Wel hebben we in Wit Rusland nog een vers huisgemaakt kippetje en lauw bier gescoord van een verkoopster die de trein binnenkwam. Om er zeker van de zijn dat deze kippetjes lekker gekruid smaken, staan deze al vanaf de geboorte op een streng knoflook dieet…..!

Wie zich nog afvraagt hoe dat nu werkt met al de verschillende spoorbreedtes langs de route, in Wit Rusland worden de wagons gewoon voorzien van andere onderstellen, terwijl de passagiers in de coupe blijven zitten.

Aangekomen in Moskou is het even wennen aan het Russisch, maar na een anderhalf uur zoeken weten we heus wel welke metro we moeten hebben…! We slapen in het hotel dat speciaal voor de Olympische Spelen van 1980 is gebouwd dit is al een dorp op zich, met 8000 kamers het grootste hotel van Europa (alle hostels zaten vol…).

‘s Middags zijn we naar het Rode Plein gegaan en hebben we de St. Basil Kathedraal bekeken, aan de buitenkant spectaculairder dan van binnen…(dachten we toch even dat dit het Kremlin was, maar daar gaan we vandaag heen, kunnen we meteeen even Lenin een hand schudden..)

Het is nu zaterdagmiddag, een mooie tijd om maar eens wat te gaan doen, de kater van de vodka van gisteren is nu wel uitgewerkt….

wordt vervolgd…